Francesco Giuseppe Baldassare Morlacchi (ur. 14 czerwca 1784 w Perugii, zm. 28 października 1841 w Innsbrucku) – włoski kompozytor.
Życiorys Podstawy edukacji muzycznej odebrał u swojego wuja, który był organistą. W latach 1803–1804 studiował w Loreto u Nicoli Antonia Zingarellego, następnie był uczniem Stanislao Matteiego w Liceo musicale w Bolonii. W 1805 roku napisał kantatę Il tempio della gloria na uroczystość koronacji Napoleona Bonapartego na króla Italii. W 1807 roku wystawił we Florencji farsę muzyczną Il poeta in campagna. W ciągu kilku lat odniósł sukces jako twórca operowy, pisząc m.in. dla teatrów rzymskich i dla mediolańskiej La Scali. W 1810 roku dzięki rekomendacji śpiewaczki Marietty Marcolini otrzymał posadę asystenta kapelmistrza opery włoskiej w Dreźnie, a w 1811 roku został jej dożywotnim kapelmistrzem. W 1827 roku napisał requiem na uroczystości pogrzebowe króla saksońskiego Fryderyka Augusta I. W okresie swojej działalności w Dreźnie dbał o włoski repertuar operowy, wystawiał dzieła swoje i m.in. Gioacchina Rossiniego, a także utwory oratoryjne Bacha i Händla. Rywalizował z Carlem Marią von Weberem i stronnikami opery niemieckiej.