Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny. Strzępki o średnicy 2,5–4 µm, gładkie, cienkościenne do lekko grubościennych (do 0,5 µm). Przegrody ze sprzążkami. Cystydy (hipocystydy) rurkowate z nabrzmiałymi podstawami, zwężające się na wierzchołkach, o wymiarach 80–150 × 10–20 µm, ze sprzążkami u podstawy, gładkie, cienkościenne, ale czasami pogrubione do 0,5 µm u podstawy. Wystają do 120 µm ponad powierzchnię hymenium. Czasami są inkrustowane materiałami żywicznymi o barwie od żółtawej do brązowawej. Leptocystydy główkowate, 25–50 × 3,5–7 µm, ze sprzążkami w podstawie, gładkie, cienkościenne. Podstawki o kształcie od maczugowatego do prawie workowatego, 20–35 × 5–8 µm, ze sprzążkami w podstawie, 4-sterygmowe. Bazydiospory elipsoidalne do prawie cylindrycznych, 6–9 × 3,5–5,5 µm, gładkie, cienkościenne, nieamyloidalne.
Występowanie i siedlisko Poza Antarktydą i Australią występuje na wszystkich kontynentach oraz na wielu wyspach. W Europie jest znany z licznych stanowisk na całym obszarze z wyjątkiem Europy Południowo-wschodniej. W Polsce podano wiele stanowisk, W. Wojewoda w 2003 r. przytacza ich 10.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach liściastych i iglastych na martwym drewnie, zwłaszcza jodły i buka. Rozwija się na leżących na ziemi pniach i gałęziach.
Przypisy
Kategoria:Szczeciniakowce Kategoria:Mykobiota Polski