Studiowała w Instytucie Czerwonej Profesury.
Do 1930 pracowała na różnych stanowiskach administracyjnych związanych ze sprawami kobiet. Była zastępczynią komisarza ds. edukacji publicznej Azerbejdżańskiej SRR, szefową wydziału kultury Zakaukaskiej Rady Związków Zawodowych, szefową wydziału kobiecego i zastępczynią szefa wydziału masowej propagandy Komitetu Centralnego Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii Zakaukaskiej, w latach 1937–1938 zastępczynią komisarza ludowego edukacji, a następnie przewodniczącą i w 1938 komisarką ludową sprawiedliwości Azerbejdżańskiej SRR.
W 1923 została pierwszą redaktorką naczelną komunistycznego czasopisma „Kobieta Wschodu” (później „Kobieta Azerbejdżańska”), organu Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Azerbejdżanu, który zajmował się emancypacją kobiet. Publikowała teksty w bolszewickiej prasie rosyjskojęzycznej.
Życie prywatne Była żoną Həmida Sultanova. Mieli jednego syna Vladlena.