Równolegle w 1950 r. ukończył studia dopełniające w Instytucie Pedagogicznym w Żylinie. Następnie podjął pracę w Państwowym Instytucie Archeologicznym w Martinie (słow. Štátny archeologický ústav, ŠAÚ, od 1953 r. jako Instytut Archeologii w strukturach Słowackiej Akademii Nauk w Nitrze) i do 1953 roku prowadził kolejno kilka badań archeologicznych w południowo-zachodniej Słowacji. W 1953 powrócił na Orawę, gdzie został zarządcą Zamku Orawskiego i dyrektorem Muzeum Orawskiego w Orawskim Podzamczu. Pracował tu do emerytury, prowadząc jednocześnie badania archeologiczno-historyczne nad przeszłością tego regionuJ. Vladár: Zomrel Pavol Čaplovič (1917-1994), [w:] „Slovenská archeológia” 1994-2, R. XLII, 1994, s. 402–403.
Zajmował się głównie badaniami archeologicznymi na terenie Orawy. Interesował się m.in. zbiorowymi znaleziskami w Niżnej i na Hrádku w Istebnem, grobami z okresu kultury łużyckiej pod Skałką, badał bogate stanowiska z okresu lateńskiego (kultura puchowska) na Trninách, Ostréj i Tupéj skale nad Wyżnym Kubinem. Z wszystkich prac wykonywał bogate dokumentacje rysunkowe i fotograficzne. Wyniki publikował w różnych wydawnictwach naukowych. Opracował monografie kilku miejscowości na Orawie. W badaniach na terenie Karpat często współpracował z archeologami polskimi.