Wiosną 1936 roku z inicjatywy dyrektora Ligonia rozpoczęto prace przygotowawcze nad budową nowej siedziby dla katowickiej rozgłośni. 20 sierpnia 1937 roku Polskie Radio Katowice rozpoczęło pracę w nowym gmachu przy ulicy J. Ligonia 29 (patron ulicy, Juliusz Ligoń, prywatnie był dziadkiem Stanisława), a jego uroczyste otwarcie miało miejsce 19 października 1937 roku. Autorem projektu gmachu był inż. Tadeusz Łobos. Był to pierwszy budynek w Polsce przeznaczony specjalnie na potrzeby radia.
mały|lewo|Gmach katowickiej rozgłośni Polskiego Radia projektu inż. Tadeusza Łobosa w momencie jego poświęcenia w 1937 roku
Po otwarciu nowego gmachu, w latach 1937–1939 rozbudowano Wydział Programowy, a współpracę z radiem podjęło wielu młodych twórców i artystów, dzięki czemu katowicka rozgłośnia znalazła się w czołówce polskich stacji regionalnych. W 1938 roku emitowano w tygodniu 97 godzin programu, z czego 1/6 przypadała na program regionalny. W latach 1936–1937 najwięcej, bo 57,9% czasu antenowego, zajmowała muzyka. Odczyty i pogadanki zajmowały 9,9%, audycje literackie 4,6%, a komunikaty i audycje informacyjne 14% programu.