mały|Rudolf Patoczka w mundurze oficera WP Rudolf Patoczka vel PatočkaPo przyjęciu do Wojska Polskiego z byłej cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej Rudolf Patoczka spolszczył pisownię swojego nazwiska z ’Patočka’, co uczynili też jego bracia majorowie Bogumił, Jarosław i Ottokar Wilhelm. (ur. 19 grudnia 1882 w Krakowie, zm. 10 sierpnia 1942 w KL Auschwitz) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 19 grudnia 1882 w Krakowie jako syn Wincentego (1848–1922), nadoficjała Kolei Północnej, i Wilhelminy z Reichelów (1856–1935).. Był bratem Ottokara Wilhelma (1885–1940), majora intendenta, zamordowanego w Charkowie, Jarosława (1894–1963), żołnierza Legionów Polskich, majora dyplomowanego artylerii i Bogumiła (1884–1947), majora administracji.
W 1904 ukończył naukę w c. k. Wyższej Szkole Realnej w Krakowie. Po odbyciu służby wojskowej w cesarskiej i królewskiej armii, w charakterze jednorocznego ochotnika, został mianowany kadetem rezerwy–zastępcą oficera ze starszeństwem z 1 stycznia 1906 i przydzielony w rezerwie do 1 pułku artylerii dywizyjnej w Krakowie. W 1908 został przemianowany na oficera zawodowego, mianowany porucznikiem ze starszeństwem z 1 listopada 1908 w korpusie oficerów artylerii polowej i górskiej oraz wcielony do 1 pułku armat polowych w Krakowie.