Kino grało wówczas wyłącznie filmy premierowe, a obok niego organizowano plenerowe pokazy filmów.

W 1928 roku pod wpływem sanacyjnej kampanii nawołującej do usuwania języka niemieckiego z życia publicznego placówkę przemianowano na „Rialto”. Jeszcze w tym samym roku, w sąsiedztwie „Rialta” przy ulicy Plebiscytowej 3 otwarto konkurencyjne kino „Capitol”.

Pierwszą modernizację kina „Rialto” ukończono w 1930 roku. Przebudowano fasadę obiektu – wówczas to napis Kammerlichtspiele na naczółku budynku zastąpiono napisem Rialto. Zwiększono także wtedy liczbę miejsc do 1050, a obiekt wyposażono w aparaturę dźwiękową. Dzięki niej 17 grudnia 1929 roku zaprezentowano pierwszy pokaz filmu dźwiękowego w polskiej części Górnego Śląska (wyświetlono wówczas film pt. Śpiewający błazen).

W 1938 roku ówcześni dzierżawcy kina – Jerzy Kunstliger z Katowic, dr Menasse Katz z Krakowa i dr Leopold Glesner z Warszawy – zmienili nazwę obiektu na „Słońce”, chcąc uniknąć płacenia zaległych kwot Urzędowi Skarbowemu.