Pierwszy koncert pod jego dyrekcją odbył się 8 sierpnia 1947 roku.

Po objęciu dyrekcji WOSPR-u przez Fitelberga, zyskała ona nowy status i w krótkim czasie zwiększyła liczbę muzyków z 56 do 75. Duże aspiracje sprawiały, że zaczęły pojawiać się pomysły przeniesienia zespołu do Warszawy i Wrocławia, do czego ostatecznie nie doszło. 8 listopada 1947 roku WOSPR wyjechała na pierwsze powojenne zagraniczne koncerty – do Czechosłowacji, grając w Pradze, Bratysławie, Pilźnie, Brnie i Czeskich Budziejowicach.

Fitelberg kierował zespołem aż do swojej śmierci w 1953 roku. 1 września tego samego roku odbył się pierwszy koncert WOSPR-u pod dyrekcją Jana Krenza, który kierował zespołem do 1968 roku. Orkiestra w tym okresie stopniowo zdobywała znaczenia międzynarodowego. W tym czasie wykształciły się także podstawowe formy pracy zespołu, jakimi były: nagrania archiwalne, koncerty publiczne i zagraniczne trasy koncertowe. Po częstych występach w pierwszych powojennych latach ustaliła się zasada prezentowania dziesięciu koncertów w sezonie. WOSPR zaczęła także występować co roku w Warszawie na koncertach sezonowych lub w ramach Warszawskiej Jesieni, gdzie ceniono zwłaszcza jej interpretacje muzyki romantycznej i współczesnej.

lewo|mały|Budynek d.