Géza Horváth (ur. 23 listopada 1847 w Csécsu, zm. 8 września 1937 w Budapeszcie) – węgierski entomolog, specjalizujący się w hemipterologii i entomologii stosowanej.
Życiorys Géza Horváth urodził się 23 listopada 1847 w ówczesnym Csécsu, a obecnych Čečejovcach. Uczęszczał do szkoły w Koszycach. Już w tych latach miał okazję prowadzić odłowy owadów z entomologiem Ludwigiem Heinrichem Jeittelsem. Studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1872 roku uzyskał tam stopień doktora nauk medycznych. W 1873 i 1874 roku pracował tymczasowo jako asystent w Węgierskim Muzeum Narodowym. Od 1875 roku odbywał praktyki medyczne w Forró. W 1878 roku został lekarzem rejonowym w Varannó. W 1880 roku węgierskie Ministerstwo Rolnictwa zleciło mu ustanowienie stacji badawczej celem walki z gradacją filoksery winiec. Po zwalczeniu plagi tego szkodnika stacja przemianowana została z Országos Phylloxera Állomás na Magyar Királyi Állami Rovartani Állomás, a Horváth, pozostając jej kierownikiem, kontynuował w niej badania na innymi pluskwiakami fitofagicznymi. Od 1986 do 1923 roku Géza był kierownikiem wydziału zoologicznego Węgierskiego Muzeum Narodowego.