W lutym 1945 powrócił do Polski, został następnie wiceprezydentem Katowic. Wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej. W maju 1945 wybrany radnym i przewodniczącym Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach (dla województwa śląsko-dąbrowskiego); stanowisko to zajmował do października 1949. Należał do inicjatorów powołania i członka Kuratorium Instytutu Śląskiego w Katowicach. W maju 1945 powołany w skład Krajowej Rady Narodowej z okręgu Gliwice, zasiadał w niej do końca kadencji. Był także posłem na Sejm Ustawodawczy (1947–1952). Działał w PZPR m.in. jako członek plenum i egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego w Katowicach, a następnie w Opolu. Od 1950 do 1954 był przewodniczącym Okręgowej/Wojewódzkiej Rady Związków Zawodowych, a od 1954 do 1957 zastępcą przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu. W 1950 wyznaczony na szefa misji w Niemieckiej Republice Demokratycznej, jednak nie objął stanowiska. Od 1957 był dyrektorem ds. administracyjno-handlowych w Kopalni Węgla Kamiennego „Wujek”.
Autor publikowanych wspomnień.
Pochowany na cmentarzu ewangelickim przy ul. Francuskiej w Katowicach (sektor 16-1-5).