Początkowo był przeciwny powstaniu państwa czechosłowackiego, jednak w 1939 roku był jednym z sygnatariuszy deklaracji szlachty czeskiej w obronie czechosłowackiej państwowości, przesłanej następnie do prezydenta Emila Háchy. Po ucieczce ministra rolnictwa Ladislava Feierabenda do Wielkiej Brytanii w 1940 roku objął funkcję ministra rolnictwa Protektoratu Czech i Moraw, zostając pierwszym pochodzącym z arystokracji ministrem od 1918 roku. Głównym powodem wybrania go na to stanowisko było jego pochodzenie i nadzieja, że dzięki niemu stanie się łącznikiem rządu z protektorem Konstantinem von Neurathem.
Po aresztowaniu premiera Aloisa Eliáša był jednym z inicjatorów głosowania nad dymisją rządu, próbował namówić do dymisji również prezydenta Hachę. Wkrótce potem aresztowano i stracono kilku jego najbliższych współpracowników z ministerstwa rolnictwa. Po tych wydarzeniach złożył dymisję z funkcji ministra, jednak prezydent Hacha namówił go aby pozostał na stanowisku do czasu powołania nowego rządu. Po powołaniu rządu Jaroslava Krejčíego, 19 stycznia 1942 roku przestał pełnić funkcję ministra, zastąpił go Adolf Hrubý. Według świadków przesłuchanych podczas powojennego śledztwa, podczas pełnienia funkcji ministra aktywnie angażował się w działalność ruchu oporu oraz walkę w obronie czeskich interesów.