1 listopada 1945r. wyjechał do Wrocławia, podejmując studia na IV roku na Wydziale Mechaniczno-Elektrycznym Politechniki Wrocławskiej i jako uczestnik pierwszego wykładu w polskiej Politechnice Wrocławskiej wygłoszonego 15 listopada 1945 r. przez prof. Kazimierza Idaszewskiego wykonał dokumentujące go fotografie. W 1946 podjął pracę w Katedrze Maszyn Cieplnych, a rok później uzyskał dyplom i zatrudnienie w Katedrze Pomiarów Elektrycznych, zaś w 1953 r. awansował na adiunkta. W 1962 r. obronił pracę doktorską, a pięć lat później przedstawił monografię habilitacyjną. W 1968 r. uzyskał stanowisko docenta, a w 1983 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego na Wydziale Elektrycznym Politechniki Wrocławskiej.
W latach 1962–1963 był prodziekanem Wydziału Elektrycznego do spraw studiów wieczorowych, a od 1969 r. do przejścia na emeryturę w 1991 r. był kierownikiem Zakładu Konstrukcji Mierników Elektrycznych w Instytucie Metrologii Elektrycznej. Ponadto w latach 1972–1975 był kierownikiem studium doktoranckiego, a od 1977 r. kierownikiem studium podyplomowego. Równolegle od 1947 do 1975 r.