W 1924 przeniósł się do Łodzi, gdzie został generalnym dyrektorem zakładów J. K. Poznański. W latach 1928–1939 był dyrektorem zarządu Warszawskiej Spółki Akcyjnej Budowy Parowozów, jednocześnie działając jako członek rady Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów, członkiem rady nadzorczej Towarzystwa Kredytowego Przemysłu Polskiego, a od 1932 również członkiem Międzyministerialnej Komisji przy Ministerstwie Przemysłu i Handlu (MPiH). W ramach komisji przy MPiH opracowywał projekt ustawy o robotach i dostawach dla Skarbu Państwa.
W 1930 wraz z żoną Natalią wszedł w posiadanie willi „Eugenia” w Konstancinie przy ul. Sienkiewicza 7 (późn. przemianowanej na „Natemi”, co było nawiązaniem do pierwszych liter imion właścicieli). Obiekt dla małżeństwa stanowił miejsce weekendowego wypoczynku. W okresie II wojny światowej Landsberg został prezesem Spółki Inżynierów Komunikacji w Warszawie. Po wojnie zajmował się rewindykacją polskiego mienia z Austrii oraz repatriacją Polaków z obszaru Niemiec. W 1946 przeniósł się na stałe do Francji.