Ze względu na swoją specyfikę rynek sztuki uwikłany jest w zagadnienia związane z dziedzinami historii sztuki, ekonomii, prawa czy psychologii, procesami gospodarczymi (handel), usługami (np. art-banking czy art-consulting) czy zjawiskami kulturowo-społecznymi (kolekcjonerstwo). Według Alojzego Kucy rynek sztuki traktuje o specyficznej komunikacji między artystą i publicznością oraz miejscu artysty i jego dzieła w systemie prawno-ekonomicznym. Jednocześnie pozwala sproblematyzować jakiego rodzaju dobrem jest samo dzieło sztuki i jakim majątkiem dla państwa jest kultura.
Rynek sztuki w Polsce posiada wiele cech odmiennych od tych zachodnich, co wynika głównie z jego krótkiego okresu funkcjonowania oraz niewielkiej zamożności polskiego społeczeństwa w porównaniu do krajów Europy Zachodniej. Pod względem funkcjonujących na nim podmiotów oraz sprzedawanych przedmiotów, rynek sztuki w Polsce określić można jako rynek rodzimy. W Polsce brakuje zagranicznej klienteli, jak i zainteresowania zakupami sztuki światowejSzafrański W., Aktualne problemy i zagrożenia związane z obrotem dobrami kultury na rynku sztuki w Polsce z perspektywy prawnej ochrony zabytków, „Santander Art and Culture Review” 1/2019 (5), s.