Celem powołania salonu sprzedaży, otwartego przy jednej z głównych ulic miasta, było umożliwienie nabycia dzieł artystycznych „bezpośrednio z rąk samych twórców, unikając przy tym pośrednictwa osób trzecich, które bardzo często nie mają nic wspólnego ze sztuką” jak stanowi cytat z opracowania Grupy artystów plastyków „Świt” M. Bryla. Na początku swej działalności salon wystawiał prace członków stowarzyszenia, niebawem innych artystów z całej Polski: Apoloniusza Kędzierskiego, Edwarda Trojanowskiego, Teodora Axentowicza, Jana Rubczaka, Feliksa Jabłczyńskiego, Leona Wyczółkowskiego, Józefa Pankiewicza i wielu innych. Choć nie przetrwał długo, ten ciekawy przykład samostanowienia artystów o sposobie dystrybucji ich dzieł wydaje się być bardzo bliski współczesnym modelom podobnych przedsięwzięć. Kolejnym, wartym wymieniania, były salon Aux Bibelots Anciens kierowany przez Stefana Sonnewenda, gdzie obok innych artystów wystawiał i sprzedawał on swoje prace. Następnym, księgarnia pod nazwą „A.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pierwotny rynek dzieł sztuki w Polsce · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.