Na przełomie lat 70. i 80. zaczęły powstawać pierwsze prywatne inicjatywy związane z handlem działami sztuki współczesnej, jak galeria Piotra Nowickiego otwarta w Warszawie w 1977 roku. Ich powoływanie było jednak bardziej efektem państwowych ograniczeń w dziedzinie handlu antykami niż zamierzoną chęcią handlu sztuką współczesną. Generalnie działalność tych galerii sprowadzała się do handlu i była daleka od funkcji galerii dzieł sztuki. Taki stan rzeczy trwał do lat 90. Najważniejszym wyjątkiem w tym krajobrazie była założona w roku 1985, w Krakowie Galeria Zderzak. Pierwsza prywatna galeria sztuki w Polsce z progresywnym programem reprezentującym najlepszych artystów młodego pokolenia i próbująca budować dla nich rynekŁukasz Gorczyca i Adam Mazur – Tu jest sztuka. Warszawska scena galeryjna, Warszawa 2021, s. 31.. To z niej wystawiali między innymi członkowie Gruppy – Sobczyk, Grzyb, Modzelewski. Największym osiągnięciem tej instytucji okazało się przywrócenie do obiegu twórczości nieżyjącego od 40 lat artystę malarza Andrzeja Wróblewskiego. Inną, wartą przywołana galerią z tego okresu jest powołana nieco później, w roku 1989 Starmach Gallery z Krakowa – Galeria Starmacha, której pierwszą rynkową gwiazdą stał się Jerzy NowosielskiŁukasz Gorczyca i Adam Mazur – Tu jest sztuka. Warszawska scena galeryjna, Warszawa 2021, s.