od praktycznie gładkiej do prawie kolczastej z włókienkowatymi zębami lub nieregularnie grudkowata, w stanie suchym promieniście lub koncentrycznie popękana. Barwa początkowo biała, potem żółtawa lub gliniasta, w końcu ochrowa. Brzeg w okazach rozpostartych cienki i zmienny, w okazach poduszczkowatych gruby, strzępiasty.
Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny. Strzępki cienkościenne do nieco grubościennych, o średnicy 3–4 µm, słabo rozgałęzione. Subikulum w wielu owocnikach, zwłaszcza w kulistych na korze jest dość grube. Strzępki w nim są luźno splecione, gęsto rozgałęzione i ściśle zrośnięte w części podhymenialnej. Ich kierunek jest przeważnie prostopadły do powierzchni w części podbłonowej i mniej więcej poziomy w subikulum. Cystydy przeważnie liczne, grubościenne z wyjątkiem rosnącej komórki wierzchołkowej, regularnie przedzielone sprzążkami, początkowo nagie, następnie inkrustowane podwójnie piramidalnymi kryształami. Mają długość 70–200 µm i razem ze sprzążkami średnicę 10–15 µm, gdy są mocno inkrustowane nawet więcej. W niektórych okazach w części podbłonowej występują zamknięte, gruszkowate lub pęcherzopodobne komórki, które wydają się odpowiadać nierozwiniętym cystydom, ponieważ ewidentnie wszystkie cystydy zaczynają się od takich prekursorów.