W sobotę 17 września na redzie portu Leith odbyło się uroczyste podniesienie bandery i poświęcenie okrętu, któremu nadano nazwę „Kaszub”. W nocy 18 września okręt wraz z OORP „Kujawiak” i „Krakowiak” wyruszył w drogę do norweskiego portu Kristiansand, skąd po uzupełnieniu zapasów miał dotrzeć do Kopenhagi, tam miał ponownie dokonać uzupełnień i dotrzeć do kraju. Nim jednak „Kaszub” rozpoczął rejs, musiał poczekać na ORP „Krakowiak”, na którym jeszcze trwały przygotowania do wyjścia w morze. Ostatecznie okręt wypłynął o godz. 03:15, do tego czasu zużywając połowę zapasu wody kotłowej, której pozostało tylko 2,5 tony. Okręt płynął ze zmienną prędkością 8–14 węzłów, utrzymując ciśnienie w dwóch kotłach, jednego opalanego węglem, a drugiego ropą. Już rankiem 18 września potwierdziły się obawy kpt. Gajewskiego dotyczące jakości węgla. Paleniska trzeba było często opróżniać ze szlaki, a zużycie węgla było większe niż zakładano. O godz. 13:00 znacznie dalej od celu niż zakładano, na „Kaszubie” zaczęło brakować ropy. Spowodowane to było nieutrzymaniem planowanej prędkości marszu. O godz. 14:00 na rozkaz dowódcy dywizjonu, z „Kujawiaka” na „Kaszuba” rozpoczęto przepompowywanie ropy. W wyniku wadliwego podłączenia węży, przez pół godziny ropa wyciekała do morza. O godz. 17:00 zakończono przepompowywanie 14 ton ropy i kontynuowano rejs.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — ORP Kaszub (1914) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.