Stało się to przyczyną nadania jednostkom tego typu nieformalnego miana „traktatowych blaszanek”.
Napęd okrętu Zarówno francuska, jak i japońska marynarka wojenna faworyzowały szybkie krążownikiJohn Jordan: Warships After Washington, s. 111–115.. Amerykanie natomiast starali się dorównać prędkością japońskim krążownikom traktatowym, jak również stworzyć jednostki, które byłyby szybsze od japońskich i brytyjskich krążowników liniowych. W toku prac nad koncepcją okrętu, dla amerykańskich konstruktorów szybko stało się oczywiste, że jednostka o wyporności do 10 000 ton, zdolna osiągnąć prędkość 35 węzłów – nawet uzbrojona w 12 dział 203 mm, szybko może zostać unieruchomiona, nawet pojedynczym pociskiem niszczyciela. Poświęcono wobec tego zarówno prędkość, jak i uzbrojenie „Northampton”, na rzecz zwiększenia opancerzenia jednostki.
Siłownia jednostki wyposażona była w osiem kotłów wodnorurkowych White-Forster, z których para napędzała cztery turbiny systemu o mocy wyjściowej 107 000 shp, za pośrednictwem przekładni i czterech wałów przekazujące energię dla czterech śrub okrętowychLeo Marriott: Treaty Cruisers, s. 158.. Kotły „Northamptona” operowały z ciśnieniem między 18 kG/cm² a 21 kG/cm².