Koszykowej 26 i pracowała jako kierownik Kancelarii do wybuchu Powstania warszawskiego. Została też przydzielona do ekipy zabezpieczającej księgozbiór Biblioteki Głównej oraz zgromadzone w bibliotece przy Koszykowej cenne zbiory z placówek terenowych. Od 1942 włączyła się do pracy konspiracyjnej w AK (pseudonimy: „Skawa” i „Stachurowicz”). mały|Grób Zofii Warczygłowy-Piotrowskiej na Cmentarzu Bródnowskim. Przechowywała w mieszkaniu przy ul. Nowiniarskiej materiały archiwalne batalionu szturmowego w Państwowym Korpusie Bezpieczeństwa, dowodzonego przez Alfreda Kurczewskiego (ps. „Ambrozja”) – jej bezpośredniego dowódcę. Po upadku powstania została wywieziona w Opoczyńskie. Wróciła do Warszawy w lutym 1945 i zgłosiła się do pracy w Bibliotece Publicznej m.st. Warszawy, gdzie objęła stanowisko kierownika Referatu Organizacyjno-Sprawozdawczego. Brała udział w akcji rewindykacyjnej zbiorów bibliotek polskich wywiezionych przez Niemców na Dolny Śląsk. W 1948 jako starszy bibliotekarz, objęła kierownictwo Czytelni w Dziale Wydawnictw Periodycznych. Dodatkowo, od 1948 r. do kwietnia 1950 r. prowadziła wypożyczalnię książek w Ognisku Warszawskim Polskiej YMCA. W 1951 r. ukończyła Ogólnopolski Kurs Kartograficzny prowadzony przez Centralny Zarząd Bibliotek i przy współpracy merytorycznej z płk.