Dawna zabudowa pierzei zachodniej placu Nowy Targ we Wrocławiu – zachodnia część placu Nowy Targ we Wrocławiu.
Zarys historyczny Pierwsze zarysy placu Nowy Targ powstały ok. 1260 roku, kiedy to zlikwidowano zabudowy między ulicami Piaskową, Krowią, Jodłową, Kotlarską i na przedłużeniu ulicy Nożowniczej. Cały teren został wówczas wyrównany podsypem piaskowym i gruzem fachwerkowym. Po powstaniu placu połączono go z Rynkiem ulicą Kotlarską mającą wówczas solidną drewnianą nawierzchnię. Ostateczny kształt placu został nadany w okresie trzeciej lokacji w 1261 roku; wówczas miasto Wrocław otrzymało prawo magdeburskie.
Pierzeja zachodnia placu rozciąga się od ulicy Nożowniczej (Klempner Gasse) (od północy) po ulicę Kotlarską (Beckergasse) od południa, przy czym od południa w miejscu obecnej Kotlarskiej znajdowały się Nowymi Jatkami nazwane również „Małymi Jatkami”. Po raz pierwszy zachodnia strona placu wspomniana była w zachowanych dokumentach z 1345 roku przy okazji opisu budynku stojącego pod komorami tłuszczowymi, czyli w przy narożniku południowo-zachodnim placu obok jatek. Według księgi szosu z 1403 roku zachodnia pierzeja placu nazywana była Pomerysche zyte (według Jerzego Niegody z Encyklopedii Wrocławia od 1391 roku), co miało być związane z Pomorzem i z handlem rybami.