znajdowało się tu trzynaście, a po 1906 jedenaście działek o numerach od 34 do 46. W okresie średniowiecznym były to wąskie kamienice szczytowe, przebudowywane z biegiem lat na renesansowe lub barokowe. Głębokość większości działek wynosiła 50 łokci, z wyjątkiem trzech kamienic w południowej części pierzei (4-543), gdzie ich głębokość warunkowana jest kamienicami stojącymi przy ulicy Kotlarskiej. Szerokość kamienic dla sześciu kamienic nie przekraczała 10 łokci, trzech kolejnych oscyluje między 10 a 12 łokciami, a najszersze nie były większe niż 17 łokci. Od południowej strony pierzei narożnym budynkiem była kalenicowa kamienica nr 45, w której na początku XX wieku znajdował się dom handlowy "Oskar Daehmel". Kolejnymi budynkami jest sześć wąskich dwu- i trzyosiowych kamienic o wysokości do sześciu kondygnacji łącznie ze szczytem. Kamienice te zostały wybudowane pod koniec XVIII wieku. Za nimi usytuowane były trzy wysokie i szerokie kalenicowe domy, a dalej trzy wąskie kamienice wyburzone w XIX wieku. W ich miejsce została wzniesiona kamienica Pod Czarną Wroną.