Okres II wojny światowej W roku 1939 Towarzystwo Jezusowe było świadome zagrożenia ze strony III Rzeszy, dlatego jeszcze przed rozpoczęciem konfliktu podjęło tzw. akcję „moralnego dozbrajania Narodu”. Spotkało się to z niechęcią władz II RP, która za pomocą przekazów medialnych próbowała uspokajać protesty dyplomacji niemieckiej. We wrześniu 1939 r. w obliczu wojny wielu jezuitów ruszyło na pomoc ojczyźnie, służąc jak kapelani w Wojsku Polskim czy podnosząc na duchu walczące społeczeństwo płomiennymi kazaniami i tekstami o podłożu patriotycznym. W obliczu klęski Kampanii Wrześniowej i okupacji niemieckiej wielu duchownych zostało zamordowanych lub uwięzionych w ramach akcji Gestapo mających na celu pozbawić naród elity intelektualnej. W wyniku jednej z akcji Gestapo 10 listopada 1939 doszło do aresztowania 20 ojców, kleryków i braci z krakowskiego kolegium jezuickiego. Obok o. Piotra Turbaka wśród aresztowanych znaleźli się m.in. o. Wiktor Maćko, o. Józef Cyrka, o. Marian Józef Morawski, o. Kazimierz Dembowski, o. Tadeusz Kamiński i o. Adam Kozłowiecki. Piotr Turbak nie opuścił niewoli niemieckiej aż do końca II wojny światowej. Przez ten okres przebywał uwięziony początkowo w więzieniu na ul.