Powszechna Deklaracja Praw Człowieka składa się z następujących części: Preambuła przedstawia historyczne i społeczne przyczyny, które doprowadziły do konieczności uchwalenia Deklaracji. Artykuły 1–2 ustanawiają podstawowe zasady godności, wolności i równości wszystkich ludzi, niezależnie od takich cech jak rasa, płeć, religia czy narodowość (interpretowanych później również jako obejmujące orientację seksualną oraz niepełnosprawność). Artykuły 3–5 określają inne podstawowe prawa jednostki, takie jak prawo do życia oraz zakaz niewolnictwa i tortur. Artykuły 6–11 odnoszą się do fundamentalnych gwarancji prawnych praw człowieka, wskazując konkretne środki ich ochrony w przypadku naruszenia. Artykuły 12–17 ustanawiają prawa jednostki wobec wspólnoty, w tym i wyboru miejsca zamieszkania w obrębie każdego państwa, prawo własności, prawo do obywatelstwa oraz . Artykuły 18–21 gwarantują tzw. „wolności konstytucyjne” oraz wolności duchowe, publiczne i polityczne, takie jak wolność myśli, , wolność religii, wolność słowa, wolność prasy, oraz wolność zgromadzeń. Artykuły 22–27 ustanawiają prawa ekonomiczne, społeczne i kulturalne jednostki, w tym , , oraz prawo do nauki.