Feliks (Fajwel) Dzik-Dzikowski (ur. 10 marca 1886 w Warszawie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – polski weterynarz, podporucznik rezerwy lekarz weterynarii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w zasymilowanej rodzinie żydowskiej, syn Józefa i Eugenii z SolarzówLista Żydów - ofiar zbrodni katyńskiej, Wirtualny Sztetl. W 1914 ukończył Szkołę Handlową w Warszawie. Uczestniczył w I wojnie światowej. Od listopada 1918 służył w Wojsku Polskim. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, w 1921 przeszedł do rezerwy w stopniu podporucznikaKolekcja Art Personalnych i Odznaczeniowych, Wojskowe Biuro Historyczne, aby odbyć studia weterynaryjne. W 1929 ukończył kurs w Batalionie Podchorążych Rezerwy Piechoty wchodzącym w skład 30 Pułk Strzelców Kaniowskich w Tomaszowie Mazowieckim.
Po agresji ZSRR na Polskę w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli sowieckiej. W październiku 1939 przebywał w obozie jenieckim w Orańsku, a następnie osadzono go w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 19 a 21 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 036/1 z 17 kwietnia 1940.