Z ramienia ZLN – Jerzy Zdziechowski (minister skarbu), Stanisław Grabski (minister wyznań i oświaty).
W 1925 ZLN przyjął swój statut, w którym stwierdzono iż do ZLN przyjmowani są tylko Polacy, będący chrześcijanami, uznający program partii, jego statut, regulamin i uchwały stronnictwa.
10 maja 1926 powstał trzeci rząd Witosa, w którym ponownie teki objęli Zdziechowski i Stanisław Grabski. Jego powstanie było jednym z powodów przeprowadzenia przez Piłsudskiego zamachu stanu. Od 1926, w odpowiedzi na przejęcie władzy przez sanację, postulowano jedność polskich ruchów nacjonalistycznych. Jednak ich część wyraźnie się radykalizowała – 4 grudnia 1926 powstał Obóz Wielkiej Polski, który miał w zamyśle jego twórców zastąpić ZLN.
7 października 1928 ZLN, osłabione przez sanacyjne represje, przestało istnieć. Zastąpiło je Stronnictwo Narodowe.
Władze i struktura Struktura regionalna partii składała się z: zarządów wojewódzkich, rad powiatowych, wyłaniających zarządy powiatowe, kół wiejskich (gminnych) i miejskich – na czele z prezesem lub zarządem koła z prezesem.