Między 27 a 30 września 1942 Sobolew był puntem wywózki Żydów z terenu starostwa garwolińskiego, w tym z miejscowego getta, ze Stoczka, Łaskarzewa, Parysowa i Żelechowa. Przetransportowano ich w celu zamordowania do obozu zagłady w Treblince.
Na mocy wydanego 28 października 1942 zarządzenia wyższego dowódcy policji i SS w Krakowie Friedricha Krügera o utworzeniu żydowskich dzielnic mieszkaniowych w Kałuszynie, Kosowie, Rembertowie, Siedlcach, Sobolewie i Warszawie powstało w Sobolewie tzw. „getto wtórne”. Skupiono w nim ukrywające się osoby, które nie zostały deportowane podczas akcji z września 1942 i później. Zgłaszali się tam także ludzie, których Niemcy zwabili rzekomymi gwarancjami bezpieczeństwa. W grudniu 1942 do ludności getta dołączyli żydowscy robotnicy z obozu pracy przymusowej w Wildze. 10 stycznia 1943 Niemcy zlikwidowali gettoDariusz Libionka, Zagłada Zydów w Generalnym Gubrnatorstwie. Zarys problematyki, Państwowe Muzeum na Majdanku, Lublin 2017, s. 190.. Kilkudziesięciu Żydów zamordowali na miejscu. Pogrzebano ich pod lasem.
Według danych z witryny internetowej parafii rzymskokatolickiej w Sobolewie ówczesny jej proboszcz ks.