Pojazd potocznie nazywany jest w krajach byłej Jugosławii „ficią” (Fića (Фићa) lub Fićo (Фићo) w Serbii, Bośni, Czarnogórze i Chorwacji, Fičo lub Fičko w Słowenii oraz Fikjo (Фиќо) w Macedonii). Przydomek pochodzi od nazwy głównego bohatera komiksu publikowanego przez gazetę „Borba” w początkowych latach produkcji samochodu. Samochód odegrał zasadniczą rolę w powszechnym zmotoryzowaniu Jugosławii po II wojnie światowej, podobnie jak inne tanie i proste małe samochody w innych krajach. Auta eksportowano także do innych krajów, początkowo tylko bloku wschodniego z uwagi na warunki licencjiZastava 750, „Awtoliegendy SSSR i Socstran” nr 178, s.12-13. Pierwszym krajem, dokąd je eksportowano, była Polska, w latach 1965–1970 (dopóki nie rozpoczęto tam produkcji Polskiego Fiata 126p). Od połowy lat 70. eksportowano je także do Ameryki Łacińskiej.
Dane techniczne + Wersja Silnik: Śr. × skok tłoka: St. sprężania: Moc maks: Maks. moment obrotowy 0-100 km/h: V-max: 600 R4 0,6 l (633 cm³) 60 mm x 56 mm 7,5:1 21,5 KM (16 kW) przy 4600 obr./min 45 Nm przy 3250 obr./min b.d.