Po uwolnieniu pełnił obowiązki delegata Ambasady RP w Syktywkarze (1942), następnie w ambasadach w Kujbyszewie (1942) i Teheranie (1943–1944), zajmując się pracą na rzecz alianckich służb wywiadowczych.
Po dotarciu do Wielkiej Brytanii został dyrektorem Wydziału Studiów Ministerstwa Informacji RP w Londynie (1944−1945) i konsultantem Sekcji Radzieckiej Wydziału Badawczego Foreign Office, jednocześnie studiował psychologię i kryminologię w London School of Economics w Londynie czego uwieńczeniem była obrona pracy doktorskiej pt. Oppression: A Study in Social i Criminal Psychology (1945–1950). Utworzył Wydział Psychologii Klinicznej i Badań (Department of Clinical Psychology and Research) w Banstead Hospital w Londynie i podjął tam pracę naczelnego psychologa (1950–1953). Wydział prowadził podyplomowe nauczanie psychologów i psychiatrów, a także badania we współpracy z innymi szpitalami, Home Office, Vickers Armstrong, Admiralicją i Grupą Badawczą Armii Brytyjskiej. Dwukrotnie otrzymał też stypendium Fundacji Rockefellera, po raz pierwszy na badania w Cambridge (1946-1948), po raz drugi - na Harvard University, University of Illinois w Chicago i University of California (1952–1953).