Później startowała z powodzeniem na dłuższych dystansach. Zajęła 6. miejsce w finale biegu na 800 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1971 w Sofii. Odpadła w półfinale tej konkurencji na mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach. Zdobyła srebrne medale w biegu na 400 metrów (za Colette Besson z Francji, a przed Josefiną Salgado z Hiszpanii) i w biegu na 800 metrów (za Verą Nikolić z Jugosławii, a przed Besson) na igrzyskach śródziemnomorskich w 1971 w Izmirze. Ponownie zajęła 6. miejsce w biegu na 800 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1972 w Grenoble. Na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium odpadła w ćwierćfinale biegu na 400 metrów i eliminacjach biegu na 800 metrów. Była również rezerwową zawodniczką w sztafecie 4 × 100 metrów.
Govoni była mistrzynią Włoch w biegu na 100 metrów w latach 1961–1963, 1965–1967 i 1969, w biegu na 200 metrów w latach 1961, 1963 i 1965–1967, w biegu na 400 metrów w latach 1966, 1968, 1969, 1971 i 1973–1975, w biegu na 800 metrów w 1970 i 1972, w sztafecie 4 × 100 metrów w 1965, w sztafecie 4 × 200 metrów w 1975 oraz w biegu przełajowym na 3 kilometry w 1971.