Wang Meng (; ur. 15 października 1934) – chiński pisarz, w latach 1986–1989 minister kultury ChRL.
Życiorys Pochodzi z Nanpi w prowincji Hebei, był synem profesora filozofii. Od 1948 roku był członkiem Ligi Młodzieży Komunistycznej. Zadebiutował w 1953 roku nowelą Qingchun wansui. Kontrowersje wywołała wydana w 1956 roku powieść Zuzhibu laile ge nianqing ren, w której w krytyczny sposób przedstawił środowisko komunistów, przeciwstawiając idealistycznych młodych działaczy zbiurokratyzowanym władzom partyjnym. W 1958 roku, w trakcie Kampanii przeciw prawicowcom, został z jej powodu poddany krytyce, wyrzucony z partii i zesłany do przymusowej pracy na wsi w regionie Sinciang. Na zesłaniu spędził prawie 20 lat, pozbawiony możliwości publikowania. Nauczył się wówczas języka ujgurskiego. Dopiero w 1979 roku został zrehabilitowany i ponownie przyjęty do KPCh. Opublikował wówczas pierwszą po latach milczenia nowelę, Hudie, częściowo opartą na wątkach autobiograficznych. W następnych latach został wiceprzewodniczącym chińskiego PEN Clubu (1982) oraz wiceprzewodniczącym Ogólnochińskiego Stowarzyszenia Pisarzy (1983). W latach 1983–1986 był redaktorem naczelnym czasopisma literackiego Renmin wenxue.