mały|240px|Widok z Doliny Litworowej Rynna Szczepańskich () – olbrzymia depresja w masywie Ganku w słowackich Tatrach Wysokich. Opada z Pośredniej Gankowej Przełączki do Doliny Kaczej i ma kilka odgałęzień. Jej nazwę wprowadził Witold Henryk Paryski. Według Władysława Cywińskiego jest ona nietrafna, nawiązuje bowiem do nazwisk taterników A. Szczepańskiego i J.A. Szczepańskiego, tymczasem w środkowej części tej depresji w 1921 r. był Mieczysław Świerz, zaś Szczepańscy szli tylko jego śladami 5 lat później. Ponadto jest nietrafna topograficznie; charakter rynny ma tylko w dolnej połowie i w górnej części odnóg. Z tego względu W. Cywiński w swoim przewodniku używa nazwy Żleb Świerza.

Całkowita deniwelacja Rynny Szczepańskich wynosi około 680 m. Około 100 m powyżej piargów Doliny Kaczej łączy się ona ze Żlebem Stanisławskiego tworząc głęboko wcięty komin o nazwie Rynna Birkenmajera. W wylocie tej rynny śnieg zalega często przez cały rok. Gdy w 2011 r. W. Cywiński pisał swój przewodnik, Rynna Szczepańskich była częściowo „dziewicza” – żaden taternik nie przeszedł jej w całości, chodzono tylko jej fragmentami.