Nabywcy płacą różne ceny z identyczne przedmioty. Oferty segregowane są wg wysokości proponowanych w kopertach cen a obiekty trafiają do rąk tych, którzy zaoferowali najwyższą cenę. Istotnym staje się fakt, że każdy z kupujących płaci podaną przez siebie cenę, co sprawia, że w największym stopniu dyskryminowany jest ten licytujący, który najwyżej wycenił obiekt.

Aukcja drugiej ceny Aukcja drugiej ceny (System Vickreya) polega na postrzeganiu i interpretowaniu zjawiska aukcji samego w sobie jako gry w trakcie której uczestniczy działając ze sferze dezinformacji kierują się tym, co robią ich konkurenci. Obiekt nabywa osoba, która zaproponowała najwyższa cenę, lecz cena ta nie jest ceną zawartej transakcji. Kupujący płaci tylko tyle, ile zaoferował jego najbliższy cenowo konkurent. Zaprezentowany sposób licytacji według jego twórcy ujawnia to, jaką cenę rzeczywiście chcą zapłacić kupcy. Oferując mniej ryzykują, że ktoś kupi przedmiot po niższej cenie niż chciał inny najbliższy cenowo uczestnik aukcji. Natomiast proponując więcej, narażają się na kupno obiektu po zbyt wysokiej cenie. W tej sytuacji najkorzystniejszym dla licytujących staje się złożenie prawdziwej oferty cenowej, czyli takiej jaką rzeczywiście nabywca jest w stanie zapłacić. Głównym celem tej techniki jest ujawnienie informacji dotyczącej prawdziwych intencji kupujących, czyli ujawnienie informacji o waluacji konkurentów.

Przypisy

Kategoria:Teoria aukcji