Po prowizorycznym naprawieniu uszkodzeń (zatkaniu dziury kołkiem), "Rybitwę" rozbrojono i jej działo użyto dla obrony lądowej, po czym okręt przeszedł 17 września na Hel, gdzie opuszczono banderę, a jego załoga dołączyła do obrony lądowej.
Po kapitulacji Helu 2 października 1939, okręt został zdobyty w porcie przez Niemców. Następnie, "Rybitwa" została wcielona do niemieckiej marynarki (Kriegsmarine) pod nazwą Rixhöft. Służyła tam początkowo jako trałowiec, a od 1940 jako okręt pomocniczy – poławiacz torped (Torpedofangboot) z oznaczeniem: TFA 8. Okręt przetrwał wojnę i razem z 3 innymi dawnymi polskimi trałowcami (OORP ORP "Mewa", ORP "Żuraw", ORP "Czajka") wszedł w skład rezerwowego zespołu niemieckiej służby trałowej. Okręty te zostały następnie odnalezione przez władze polskie w Travemünde i rewindykowane. 25 stycznia 1946 jeszcze w Travemünde okręt podniósł ponownie polską banderę i przywrócono mu nazwę ORP "Rybitwa". Dowódcą okrętu został ponownie kmdr ppor. Kazimierz Miładowski, pełnił on jednocześnie obowiązki dowódcy Dywizjonu
Po uzbrojeniu i wyposażeniu w Kilonii, 12 marca 1946 "Rybitwa" z pozostałymi trałowcami powróciła do Gdyni, gdzie zostały wcielone do Flotylli Trałowców, tworząc 1. dywizjon. Okręt nosił wówczas znak burtowy: RB.