Okręty podwodne typu Prawda (serii IV) – seria dużych, szybkich radzieckich okrętów podwodnych z okresu II wojny światowej, przewidzianych do współpracy z okrętami liniowymi. Wchodziły w skład Floty Bałtyckiej. Powstały trzy jednostki tego typu: „Prawda”, „Zwiezda” i „Iskra”. „Prawda” zatonęła na minie we wrześniu 1941, pozostałe dwa okręty przetrwały wojnę i zostały złomowane w latach 50. XX w.
Geneza Koncepcja działań floty radzieckiej pod koniec lat 20. XX w. zakładała aktywną obronę podejść do Zatoki Fińskiej. Główną siłą Floty Bałtyckiej były pancerniki typu Gangut. Aby lepiej wykorzystać ich możliwości, zdecydowano się zbudować wspierające je okręty podwodne.
Pierwsze założenia dotyczące szybkich dużych okrętów podwodnych zarząd morski sztabu Armii Czerwonej przedstawił w maju 1930. Zgodnie z nimi nowe jednostki miały mieć wyporność 1200–1300 t i być uzbrojone w jedno działo kalibru 102 mm, 1 kal. 45 mm i 10 wyrzutni torpedowych. Oczekiwano też wysokiej prędkości nawodnej, pozwalającej na towarzyszenie pancernikom. Jeszcze latem 1930 zgłoszono projekt inż. A. Asafowa. Opracował je on przebywając w specjalnym więzieniu NKWD. Według jego projektu okręty miały przy wyporności 900 t być uzbrojone w dwa działa kal. 130 mm, jedno działko przeciwlotnicze kal. 37 mm i 6 wyrzutni torpedowych.