uwarstwionej – wtryskiwacz umieszczony jest w cylindrze.
Ze względu na sterowanie wieloma wtryskiwaczami w układzie MPI rozróżnia się rozwiązania: sekwencyjne (SFI – Sequential Fuel Injection, SPFI, SEFI) – każdy wtryskiwacz jest sterowany niezależnie i ma niezależnie wyliczany moment zadziałania, czasem też dawkę paliwa, typowo dla każdego cylindra oddzielnie, grupowe (batched) – wtryskiwacze połączone są grupami i sterowane zależnie, układ wylicza dawkę dla „uśrednionego” cylindra czy kolektora (np. popularne starsze układy Forda EEC-IV z rodzaju MPI mają tylko dwie grupy dla silników V6 i V8, „prawą” i „lewą”), wspólne – obecnie nieużywane, układ MPI jest sterowany wspólnie, jak pojedynczy układ SPI, tyle że z wieloma wtryskiwaczami.
Wtrysk paliwa w silnikach o zapłonie iskrowym zapewnia lepszą kontrolę dawkowania paliwa w porównaniu z rozwiązaniami gaźnikowymi (dokładniejsze sterowanie wtryskiwaczami przez odpowiedni układ sterujący, obecnie powszechnie – przez komputer sterujący pracą silnika) i lepsze wymieszanie z powietrzem (przez rozpylenie pod znacznym większym ciśnieniem i w lepszych warunkach, w porównaniu do gaźnika), co pozwala na jego lepsze (zupełne i całkowite) spalenie przy mniejszym współczynniku nadmiaru powietrza.