Staż naukowy w Instytucie Technologicznym w Leningradzie (1955–1958); stypendium Fundacji Forda w Columbia University w USA, 1961–1962. Kierownik Katedry Chemii Sanitarnej, 1964–1968; kierownik Zakładu Ochrony Atmosfery (1968–1979); dyrektor Instytutu Inżynierii Ochrony Środowiska (1972–1978). W latach 1964–1966 był prodziekanem, a w latach 1966–1968 dziekanem Wydziału Inżynierii Sanitarnej, obecnie Wydziału Inżynierii Środowiska. W latach 1968–1972 pełnił funkcję prorektora Politechniki Wrocławskiej. Od 1979 r. pracuje w ACTA Consultants w Szwajcarii.

Wypromował 23 doktorów, z których 5 uzyskało tytuł doktora habilitowanego i wszyscy są profesorami tytularnymi.

Współautor podręczników „Ochrona atmosfery” (1972), „Inżynieria ochrony atmosfery” (1973), czy „Podstawy ochrony środowiska” (1976).

Ordery i odznaczenia

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1973) Złoty Krzyż Zasługi (1966) Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1964)

Źródło:Jerzy Kuropka, 45-lecia Szkoły Naukowej Inżynierii Ochrony Atmosfery s.