objął posadę pracownika naukowo-dydaktycznego na Wydziale Inżynierii Sanitarnej Politechniki Wrocławskiej. Tam też pełnił funkcje prodziekana ds. nauki (1964–1968) i dziekana (1968–1972). Pracę doktorską, wykonaną na Politechnice Krakowskiej, obronił w 1960 r. Habilitował się w 1964 r. W 1971 r. uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1983 r. profesora zwyczajnego. Pełnił funkcje kierownika Zakładu Urządzeń Cieplnych i Zdrowotnych w Instytucie Inżynierii Chemicznej i Urządzeń Cieplnych (1971–1976) i zastępcy dyrektora Instytutu Inżynierii Chemicznej i Urządzeń Cieplnych Politechniki Wrocławskiej (1972–1975). W latach 1974–1977 był członkiem Komisji Termodynamiki PAN. Był też zastępcą dyrektora ds. dydaktyki i kształcenia kadry naukowej (1984–1986), członkiem senackiej Komisji ds. Statutu Politechniki Wrocławskiej (1985–1986). Wypromował ośmiu doktorów i trzech doktorów habilitowanych, z których jeden uzyskał tytuł profesora. W 1986 r. przeszedł na emeryturę.
Był członkiem Polskiego Związku Inżynierów i Techników Sanitarnych we Wrocławiu (1960–1982) oraz członkiem American Society of Mechanical Engineers.
Był mężem Zofii z domu Wimmer Zborowskiej (1925–2010). Mieli 2 dzieciprof. Polit. Wrocł. Józef Goliński, 1916–2011 [dostęp 2026-03-13]..