Młode osobniki przypominają dorosłe, wyróżniają się ciemnymi przebarwieniami na głowie i mniej regularnym prążkowaniem skrzydeł. C. l. kerri różni się od podgatunku nominatywnego nieco większym rozmiarem i ciemniejszym ubarwieniem. Długość ciała około 23–24 cm; masa ciała 115–130 g (podgatunek nominatywny), 112–157 g (C. l. kerri).
Zasięg występowania Dzięcioł jasnoczuby występuje w środkowej i południowo-środkowej części Ameryki Południowej. Zasiedla obszary do poziomu morza do wysokości 800 m n.p.m. Zasięg jego występowania według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje około 1,25 mln km². Poszczególne podgatunki występują w: C. l. lugubris – środkowej i wschodniej Boliwii i zachodnio-środkowej Brazylii (zachodnia część stanu Mato Grosso), C. l. kerri – Paragwaju i zachodnio-środkowej Brazylii (południowa część stanu Mato Grosso) po północno-wschodnią Argentynę (prowincja Corrientes i wschodnia Formosa). Jest gatunkiem osiadłym.
Ekologia Jego głównym habitatem są półsuche i suche lasy i zadrzewienia obszarów Cerrado, Gran Chaco, spotykany również na obszarach, gdzie występują palmy. Odżywia się głównie mrówkami i ich larwami, w tym z rodzajów Camponotus, Crematogaster i Dolichoderus.