Istniała jednak możliwość w ramach sieci krajowej stosowania innych kodów, a ponadto istniała możliwość transmisji danych oraz transmisji w trybie synchronicznym.
Sieć teleksowa w Polsce z 1976 r. W 1976 r. w polskiej sieci teleksowej dominowały telegraficzne urządzenia komutacyjne oparte na wybierakach podnosząco-obrotowych. W tym czasie w sieci teleksowej funkcjonowały cztery automatyczne centrale węzłowe (odpowiednio miasto i numer centrali zbiorczej położonej przy centrali węzłowej): Warszawa 81, Katowice 31, Poznań 41 i Gdańsk 51. Centrale te były ze sobą połączone „każda z każdą”. Ponadto istniały centrale zbiorcze połączone z jedną centralą węzłową i jako drugą zawsze z centralą warszawską. Były to następujące centrale (miasto, numer centrali zbiorczej i centrala węzłowa z którą dana centrala zbiorcza była połączona z numerem centrali, z pominięciem centrali warszawskiej): Kraków 032 – Katowice 03, Opole 033 – Katowice 03, Wrocław 034 – Katowice 03, Kielce 82 – Katowice 03, Rzeszów 83 – Katowice 03, Lublin 84 – Katowice 03, Łódź 88 – Katowice 03, Radom 87 – Katowice 03, Szczecin 42 – Poznań 04, Zielona Góra 043 – Poznań 04, Bydgoszcz 086 – Poznań 04, Olsztyn 052 – Gdańsk 05, Koszalin 053 – Gdańsk 05, Białystok 85 – Gdańsk 05.