Jałowiec cuchnący (Juniperus foetidissima Willd.) – gatunek z rodziny cyprysowatych (Cupressaceae). Występuje w południowo-wschodniej Europie, w Azji Mniejszej i rejonie Kaukazu. Nie jest zagrożony wyginięciem. Uprawiany jest jako roślina ozdobna.

Systematyka Gatunek naukowo opisał Carl Ludwing von Willdenow w 1806 podczas przygotowywania kolejnej edycji Species Plantarum Linneusza. Holotyp najprawdopodobniej pochodził z Turcji.

Występowanie i środowisko Występuje w południowo-wschodniej Europie, Azji Mniejszej, we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego, sięgając aż do Kaukazu. Występuje od Albanii i Macedonii na południe, w Grecji (po Peloponez, na wyspach Athos i Tasos), na Cyprze, w Libanie, w azjatyckiej części Turcji, ale nie w środkowej części kraju, wzdłuż czarnomorskich wybrzeży Rosji (Noworosyjsk) po Krym. Obecny jest w rejonie Kaukazu i w Azerbejdżanie wzdłuż wybrzeży Morza Kaspijskiego. Rośnie w lasach i na stokach gór (na Cyprze znajdywany nawet na wysokości 1950 m n.p.m.). Łatwo miesza się z jałowcem greckim (J. excelsa). Oba gatunki preferują suche, ubogie w wodę, kamieniste gleby. Jałowiec cuchnący jest ciepłolubny i mało odporny na mróz.