Wykorzystano osiągnięcia wielu tradycyjnych rzemiosł, które reprezentują Kioto, w tym: stolarstwo sukiya-zukuri, tynkowanie, ogrodnictwo krajobrazowe, kirikaneKirikane → tradycyjna technika tworzenia wzorów dekoracyjnych poprzez nakładanie pędzelkami bardzo cienkiej folii metalicznej (złotej, srebrnej, platynowej), ciętej w paski lub inne kształty. Została opracowana do tworzenia dostojnego wyglądu szat i akcesoriów na posągach Buddy i buddyjskich obrazach. Obecnie technika ta stosowana jest również w wielu rodzajach rzemiosła., brokat nishijin-oriPoczątki nishijin-ori sięgają V i VI wieku. Historia nazwy (pochodząca od nazwy miejsca) wiąże się z dramatem rozproszenia społeczności tkaczy i zniszczeniem całego miasta w czasie wojny Ōnin (1467–1477). Po jej zakończeniu powrócili, aby wznowić produkcję. Od końca XV wieku nishijin-ori jest szeroko znaną metodą tkania przy użyciu barwionych nici, które można znaleźć m.in. w kimonach., maki-e i laka).
Główne drzwi wejściowe zostały wykonane z 700-letniego wiązu japońskiego (Zelkova serrata) z prefektury Fukui, a brązowe uchwyty ozdobiono drucianym motywem cloisonné z kumihimo (plecionym sznurem jedwabnym) z Kioto.