Isidor Sadger, właściwie Isidor Isaak Sadger (ur. 29 października 1867 w Nowym Sączu, zm. 20 lub 21 grudnia 1942 w Terezinie) – neurolog, psychoanalityk pierwszego pokolenia.

Życiorys Urodził się w rodzinie żydowskiej na terenie Galicji. Edukację odbył w stolicy Austro-Węgier. Po zdaniu w 1885 roku matury rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Wiedeńskim, które, tak samo jak inny późniejszy psychoanalityk Hans Abels, ukończył w roku 1891. Po ukończeniu studiów rozpoczął prowadzenie w Wiedniu własnej praktyki neurologicznej wykorzystującej metody hydroterapii. Od 1896 do 1904 roku uczęszczał na wykłady Zygmunta Freuda na Uniwersytecie Wiedeńskim (jako jeden z obecnych na nich 28 członków przyszłego Międzynarodowego Towarzystwa Psychoanalitycznego), dzięki którym poznał bliżej ich prowadzącego oraz zainteresował się teorią psychoanalityczną. Do zrzeszającego pierwszych psychoanalityków Środowego Towarzystwa Psychologicznego Sadger dołączył równoległe z między innymi oraz Ottonem Rankiem 4 lata po jego powstaniu, w roku 1906. Kolejno, po jego oficjalnym założeniu w 1910 roku, został członkiem Międzynarodowego Towarzystwa Psychoanalitycznego.