Anastazy Wacław Kensik (ur. 28 września 1890 w Chełmnie, zm. 25 lutego 1941 w Dachau (KL)) – polski lekarz weterynarii.
Życiorys Syn Baltazara i Teofili z Wardackich, 9 czerwca 1910 uzyskał w Chełmnie świadectwo dojrzałości i rozpoczął studia teologiczne w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Po roku przerwał naukę, wyjechał do Berlina, gdzie rozpoczął na tamtejszym uniwersytecie studia z zakresu weterynarii. W listopadzie 1915 został wezwany do odbycia służby wojskowej w armii niemieckiej, gdzie służył do końca 1918. Następnie przyłączył się do powstańców wielkopolskich, w maju 1919 ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej m.in. o Kijów i w obronie Warszawy, a także pod Berezyną. 23 sierpnia 1920 został ranny pod Kolnem, awansowany do stopnia kapitana. W 1921 przeszedł do rezerwy i wyjechał do Lwowa, aby kontynuować studia na Akademię Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie, które ukończył w 1922 uzyskując dyplom lekarza weterynaryjnego. Przez kilka miesięcy pracował na uczelni jako starszy asystent w Katedrze Anatomii Patologicznej, we wrześniu 1922 przyjął propozycję pracy na stanowisku dyrektora rzeźni miejskiej w Chełmnie i zajmował je do października 1924.