Fizjologia Jak większość szczerbaków, pancernik większy słabo utrzymuje temperaturę ciała. W efekcie jest ona niższa niż u większości ssaków, około 35 °C. Wedle badań nad pancernikiem dziewięciopaskowym pancerz, chroniący przed drapieżnikami, łatwo przewodzi ciepło, narażając zwierzę na istotne jego straty, w przeciwieństwie do uszu i ogona.
Systematyka Pierwszego opisu gatunku dokonał Burmeister w 1848. Jednakże stworzona przez niego nazwa Das[ypus] [p]eba była już wcześniej użyta przez Desmaresta na określenie osobnika, który okazał się należeć do gatunku pancernik dziewięciopaskowy. W tym samym roku badania opublikował też Cabanis, ale nie zdołał odróżnić nowego gatunku od wspomnianego pancernika dziewięciopaskowego.
Nazwa naukowa Dasypus kappleri nadana została przez Kraussa w 1862, który jako miejsce typowe wskazał las pierwotny w okolicy rzeki Marowijne w Surinamie. Nazwa rodzajowa oznacza włochate stopy – Dasypus: dasupous „włochato-nogi”, od δασυς dasus „włochaty, kudłaty”;