Tabernakulum i figury były złocone. Ołtarz główny był późnogotyckim tryptykiem z wizerunkiem Świętej Rodziny, Nawiedzenia NMP i hołdu Trzech Króli. Wyposażenie uzupełniał olejny obraz Najświętszej Marii Panny koronowanej przez anioły.
Obiekt posiadał dzwonnicę (do 1675 przybudowaną do nawy, a od 1688 wolnostojącą z trzema dzwonami). W 1675, do kuli na dachu dzwonnicy, włożono dokument sporządzony przez ks. Fabriciusa, zawierający ówczesne aktualności. Kulę otwarto w 1730 i umieszczono w niej kolejny dokument sporządzony przez ks. Wacławczyka.
Obecny kościół Obecny kościół wzniesiono w 1885 (lub 1886) po przeciwnej stronie drogi. Inicjatorem jego budowy był ksiądz Antoni Kokorski. Projekt sporządził bytomski mistrz budowlany, Paweł Jackisch.
Jest to obiekt neogotycki, ceglany. Od południowego wschodu przylega doń wieża zwieńczona ostrosłupowym hełmem. Nawa ma rzut prostokąta. Przylega do niej zamknięte wielobocznie i węższe prezbiterium. Wnętrze jest jednonawowe. Ma wystrój neogotycki. Ze starej świątyni zachowała się weń część wyposażenia: komoda w zakrystii (XVIII wiek), obraz św.