Świeże owocniki są skórzaste, po wysuszeniu twarde i kruche, zwijają się i często odstają od podłoża.

Miąższ o grubości do 2 mm, skórzasto-filcowaty, biały i wyraźnie odróżniający się od warstwy rurek. Rurki tworzą do sześciu warstw, rocznie przyrastając na długość 1–3 mm, prostopadle lub ukośnie do podłoża. Na pionowym podłożu często tworząc tarasy. W świeżych owocnikach są białe, dość miękkie, skórzaste i żelatynowate, po wyschnięciu stają się początkowo kremowe, potem brudno-brunatne, czasem z czerwonym odcieniem i pozlepiane. Ostrza rurek równe, w młodych owocnikach pokryte białym nalotem, który ściera się po dotknięciu, a na powierzchni hymenoforu wówczas tworzą się żółtawe lub brunatne plamy. Pory regularne, o kształcie od kolistego do wielokątnego, bardzo drobne, o średnicy 0,07–0,13 mm, w liczbie 5–6 na 1 mm.

Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej i Eurazji. W Europie najliczniejsze stanowiska podano na Półwyspie Skandynawskim. W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 4 stanowiska w Polsce. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski.