W Parku Narodowym Itatiaia stwierdzono go na wysokościach 830 i 1100 m n.p.m.
Podgatunek nominatywny zamieszkuje Brazylię, zarówno las atlantycki, jak i cerrado czy caatingę, wschodnie części Paragwaju (w zasadzie wyłącznie las atlantycki) i Boliwii (wyłącznie tereny otwarte), sięga także północnego krańca Argentyny. Feijó podkreśla, że nie sięga on północnego krańca lasu atlantyckiego. Podgatunek zwany dawniej pancernikiem pampasowym zasiedla tereny od 23°S do 39°S, leżące na południu Brazylii, w Urugwaju, a także w Argentynie, obejmując nie tylko północ, ale i centrum i wschód kraju, istnieje nawet doniesienie z Mendozy, w które Feijó powątpiewa wobec chłodnego klimatu tej prowincji. Jego obecność w Paragwaju jest niepewna. Podgatunek cordobensis znany jest jedynie z Córdoby, jego miejsca typowego. Feijó zaznacza jeszcze obecność strefy współwystępowania D. s. septemcinctus i D. s. hybridus na południu Brazylii i północy Argentyny. Źródła uznające pancernika pampasowego za odrębny gatunek podają odpowiednio mniejszy zasięg pancernika siedmiopaskowego, odpowiadający występowaniu podgatunku nominatywnego.
Skamieniałości nie są znane.