XX wiekuZarówno do budowy, jak i wzbogacenia wyposażenia kościelnego przyczynił się także ksiądz Wojciech Kłossowicz, kanonik warszawski, proboszcz wołczyński w latach 1727-1758.
Kościół został benedykowany w 1733 r. przez scholastyka brzeskiego księdza Tomasza Kamińskiego.
W 1738 r. Stanisław Poniatowski odsprzedał Wołczyn swojemu szwagrowi Michałowi Fryderykowi Czartoryskiemu, który wkrótce uczynił z niego centrum polityczne reformatorskiej partii Familii. Wedle świadectwa księdza Kłossowicza w chwili wejścia Wołczyna we władanie Czartoryskiego stały jedynie mury kościelne, przekryte dachem z gontu. Inicjatywie i funduszom księcia podkanclerzego należy przypisać wykonanie wszelkiej dekoracji, 3 ołtarzy z obrazami i snycerską dekoracją, ambony, organów, loży, ławek, dzwonów, czterech kamiennych figur Ewangelistów ustawionych na naczółkach, dachu z pokryciem blaszanym oraz stopni kamiennych przed wejściem i murowanego ogrodzenia z bramą i dzwonnicą. Prace nad wnętrzem trwały w latach 1738–1743. Eleonora Czartoryska bogato uposażyła kościół w srebrne paramenta, relikwiarze i aparaty, m.in.