Na początku lat 90. XX w. odrodziła się tutejsza parafia, a wierni rozpoczęli przygotowania do odnowienia świątyni. Kościół w stanie pół-ruiny stał zamknięty. W 2007 roku podjęto decyzję o przekazaniu zniszczonego budynku diecezji pińskiejУлады перадалі каталікам паўразбураны Воўчынскі касцёл. W latach 2009–2013 kościół odbudowano z zewnątrz pod kierunkiem arch. konserwatora Wiktora Wilka z Zamościa. Przywrócono oryginalną orientację, poprzez wybicie wejścia od strony południowej, rozebrano pozostałości cerkiewnej kruchty (od strony zachodniej), przywrócono dawną kolorystykę elewacjom. Dzięki wsparciu fundacji Polska Miedź z Lubina świątynię przykryto dachem i wzniesiono wieżyczkę z zegarem. W kolejnych latach przeprowadzono prace restauracyjne nie zgodne ze sztuką konserwatorską, m.in. skuto sztukaterie elewacji i zastąpiono je odlewami z tworzywa, powtarzającymi dawną formę czy zamontowano plastikowe okna o szprosach nie odpowiadających pierwotnym podziałom.

22 listopada 2020 roku biskup piński Antoni Dziemianko ponownie konsekrował odrestaurowaną świątynię, a następnie odprawił w niej mszę świętąБіскуп Антоні Дзям’янка нанава благаславіў адбудаваны касцёл у Воўчыне, дзе быў ахрышчаны і пахаваны апошні польскі кароль.

Miejsce pochówku Stanisława Augusta Poniatowskiego mały|Krypta z sarkofagiem króla Stanisława Augusta